Badanie drogowe "Motoru" - Dacia 1310p

Środa, 11 czerwca 2014 (14:00)
Ten artykuł możesz przeczytać również w wersji mobilnej »

W "Motorze" nr 23 z 8 czerwca 1983 roku - skrupulatny test Dacii 1310p. Szczególnie interesujące wydają się fragmenty na temat usterkowości niemal nowego auta.

Zdjęcie

Dacia 1310 p /Motor

Pojazd ten jest jak gdyby wersją "pośrednią" pomiędzy znaną od ponad 10 lat Dacią 1300 a Dacią 1310 produkowaną od 1980 roku przez firmę Uzina de Autoturisme Pitesti (UAP) w Rumunii, przeznaczoną na nasz rynek i stąd przy symbolu literka P. Pierwowzorem licencyjnym wymienionych pojazdów, notabene niewiele różniących się między sobą, jest Renault 12, który na rynku francuskim pojawił się jesienią 1969 roku.

Zdjęcie

"Motor" 23/1983 /Motor

ROZWIĄZANIA KONSTRUKCYJNE, WYGLĄD ZEWNĘTRZNY

Reklama

Część przednia, ze znacznie opadającą linią pokrywy silnika, tworzy charakterystyczny klin, dobrze rozdzierający strumienie powietrza. Mocno pochylona szyba przednia oraz lekko unoszący się ku tyłowi dach pojazdu - przesądzają w sumie o dobrej charakterystyce aerodynamicznej samochodu. Samonośne nadwozie posiada w swej przedniej części szczątkową ramę, stanowiącą podporę dla zespołu napędowego. W zawieszeniu przednim spotykamy podwójne wahacze poprzeczne oraz sprężyny śrubowe, natomiast koła tylnej osi są połączone lekką osią sztywną współpracującą ze sprężynami śrubowymi i prowadzoną przez dwa drążki oraz trójkąt. Rozwiązanie takie gwarantuje niemal prostopadłe ustawienie kół tylnych względem jezdni, co pozwoliło konstruktorom na przyjęcie dużych skoków kół, bez obaw, że przy znacznym obciążeniu pojazdu kąty ich ustawienia przyjmą nieodpowiednie wartości.

SILNIK

Umieszczony jest przed osią przednią, zwiększając przede wszystkim jej dociążenie, a więc cechę bardzo istotną w pojazdach z przednim napędem. Konstrukcja silnika tradycyjna, może nawet nieco staroświecka, o czym świadczy m.in. umieszczenie wałka rozrządu w żeliwnym kadłubie cylindrów, ustawienie zaworów w jednym rzędzie w aluminiowej głowicy itp. W trosce o trwałość, wał korbowy podparto na pięciu łożyskach. Nie najnowocześniejszy układ zaworowy nie przeszkadza jednak w "rozkręcaniu" silnika do 6500-7000 obr./min na biegach niższych.

Uruchamianie zimnego silnika - bez zastrzeżeń. Rozpoczyna on pracę nieomal natychmiast, zarówno przy temperaturze otoczenia -20°C jak i przy +10°C. Włączenie urządzenia rozruchowego powoduje tak znaczne wzbogacenie mieszanki, że przy dodatnich temperaturach otoczenia, już po kilkudziesięciu metrach jazdy silnik nie chce pracować, z powodu nadmiaru benzyny. Wsunięcie cięgła mniej więcej o połowę jego skoku, natychmiast przywraca stan prawidłowy i silnik bez przeszkód kontynuuje pracę. Nagrzewa się on bardzo szybko i już po przejechaniu kilkuset metrów można urządzenie rozruchowe wyłączyć całkowicie. Silnik gorący, wymaga niekiedy dłuższego korzystania z rozrusznika, nawet przy całkowitym wciśnięciu pedału przyspieszenia - co zaleca instrukcja użytkowania.

Po nagrzaniu silnik na biegu jałowym pracuje bardzo cicho, lecz nierównomiernie. Nie udało się nam tej cechy wyeliminować mimo trzykrotnej regulacji układu zapłonowego i zasilania oraz sprawdzania luzów zaworów.

Dostęp do silnika oraz jego osprzętu - bardzo dobry. Zastrzeżenia wzbudza jedynie możliwość posługiwania się kluczem do świec zapłonowych, który z trudem mieści się w gniazdach wokół świec.

SPRZĘGŁO, SKRZYNIA BIEGÓW

Sprzęgło wymaga umiarkowanego nacisku na pedał i pozwala precyzyjnie przekazywać napęd. Dobrze znosiło ono zarówno próby wielokrotnego ruszania pod górę oraz w trudnym terenie, jak i często, gwałtowne przyspieszenie oraz hamowanie silnikiem. Przez cały okres eksploatacji nie zachodziła konieczność regulacji ruchu jałowego pedału sprzęgła.

Operowanie dźwignią zmiany biegów jest bardzo łatwe, jeśli wcześniej przyzwyczaimy się do jej nadmiernego skoku. Wynika on ze znacznej długości dźwigni. Powinna być ona przesunięta kilka centymetrów do tyłu, bowiem osoby o krótkich rękach muszą przy zmianie biegów pochylać się ku przodowi. Przydałaby się też mocniejsza sprężyna zabezpieczająca przed przypadkowym włączaniem biegu wstecznego.

Wszystkie przełożenia do jazdy w przód są synchronizowane, a odpowiednie dobranie ich wartości pozwala na płynne przyspieszanie.

Zdjęcie

Dacia 1310p /Motor

WNĘTRZE POJAZDU

Wsiadając do wnętrza zauważamy, że pojazd jest zaprojektowany tak, aby zapewnić wysoki komfort jazdy. Szeroko otwierające się drzwi przednie (o około 80°) oraz niewiele mniej tylne, w połączeniu ze znaczną wysokością, ułatwiają zajmowanie miejsca zarówno przez osoby wysokie, jak i tęgie. Miękkie, wygodne siedzenia, wysokie oparcia zarówno foteli przednich jak i kanapy tylnej oraz przewiewna tapicerka, wykonana z przyjemnej w dotyku tkaniny, zachęcają do zajęcia miejsca. Z tyłu w miarę wygodnie mogą siedzieć 3 szczupłe dorosłe osoby. Zarówno z przodu jak i z tyłu, możemy swobodnie posadzić pasażerów nawet o wzroście 1,85 m. Duży zakres regulacji foteli z powodzeniem wystarcza dla przyjęcia prawidłowej pozycji przez większość długonogich kierowców. Jeśli któryś z foteli zostanie maksymalnie przesunięty ku tyłowi, to za jego oparciem pozostaje jeszcze wystarczająca ilość miejsca na nogi pasażerów.

WYPOSAŻENIE

Podłokietniki znajdują się przy wszystkich drzwiach, przy czym w drzwiach tylnych przewidziano popielniczki. Z przodu, popielniczkę umieszczono na tablicy wskaźników, niedaleko zapalniczki. Drobiazgi możemy przewozić w pojemnym schowku umieszczonym po prawej stronie, natomiast przedmioty większe, jak. np. aparaty fotograficzne, na półce biegnącej przez całą szerokość pojazdu, pod deską rozdzielczą. Lusterko wewnętrzne ma możliwość przestawienia do izw. pozycji jazdy nocnej. W desce rozdzielczej nie przewidziano otworu do zamontowania radioodbiornika.

Fabryczny komplet narzędzi wystarcza do przeprowadzenia podstawowych czynności obsługowych. Bardzo praktyczny jest podnośnik nożycowy, który dzięki szerokiej podstawie, umożliwia podnoszenie auta nawet na wilgotnym podłożu. Do każdego pojazdu dodawana jest korba rozruchowa, pomocna nie tylko przy kłopotach z akumulatorem, ale przy regulacji zaworów, zapłonu itp. Służy ona jednocześnie jako klucz do odkręcania kół.

WIDOCZNOŚĆ, URZĄDZENIA STEROWANIA I KONTROLI

Wąskie słupki okienne oraz duża powierzchnia oszklona, zapewniają dobrą widoczność do przodu i na boki, zaś wystarczającą - do tyłu. Mimo to manewrowanie np. na parkingu jest nieco utrudnione, bowiem opadająca linia zarówno przodu jak i tyłu nadwozia nie ułatwia oceny wolnej przestrzeni przed czy za zderzakiem i jeździć musimy "na wyczucie". Brak jest lusterka zewnętrznego, co znacznie utrudnia wykonywanie manewrów, połączonych ze zmianą pasa ruchu.

Wycieraczki szyby przedniej oczyszczają przeważającą część jej powierzchni, a niewielki, niewytarty trójkąt w lewym rogu szyby nie ogranicza widoczności. Mogą one pracować z dwiema różnymi częstotliwościami (47 i 74 wahnięć na minutę), odczuwa się natomiast brak cyklu pracy przerywanej około 8 wahnięć na minutę, który byłby bardzo przydatny przy niewielkich opadach.

Koło kierownicy ma znaczną średnicę oraz cienką i śliską część chwytową. Pod nim, po prawej stronie, umieszczona jest bardzo delikatna dźwignia sterująca pracą wycieraczek oraz elektrycznego spryskiwacza szyb. Dłuższa z dwóch dźwigni, umieszczonych po lewej stronie kolumny kierownicy, pozwala włączać oświetlenie (przez obrót wokół osi) i w zależności od położenia korzystanie ze świateł pozycyjnych, mijania lub szosowych. Ta sama dźwignia służy do włączania sygnału dźwiękowego. W zależności od tego z jakich świateł korzystamy lub korzystaliśmy, dźwignia zajmować może jedno z trzech różnych położeń, znacznie od siebie oddalonych, co utrudnia zadanie kierowcy chcącemu natychmiast ostrzec kogoś sygnałem dźwiękowym.

Zdjęcie

Dacia 1310p /Motor

Trzy okrągłe zestawy wskaźników mają za małą powierzchnię, a ich czytelność w nocy jest co najwyżej wystarczająca. Paliwomierz nie ma lampki sygnalizującej pozycję "rezerwa".

Przydatny jest natomiast wskaźnik napięcia w instalacji. Sygnalizuje on m.in poprawność pracy regulatora napięcia.

Negatywnie należy ocenić brak wskaźnika temperatury cieczy chłodzącej. Przewidziano tylko lampkę sygnalizującą przekroczenie temperatury granicznej (115±5°C), a doprowadzenie do takiego stanu może znacznie zaszkodzić silnikowi, zwłaszcza jeśli w układzie chłodzenia znajduje się woda.

Wszystkie trzy pedały umieszczone są prawidłowo i jest wokół nich dużo miejsca na oparcie stóp. Dźwignią hamulca ręcznego, umieszczoną między fotelami, można się łatwo posługiwać.

OGRZEWANIE, PRZEWIETRZANIE

Dysze nawiewu powietrza do wnętrza znajdują się wzdłuż całej długości szyby i mogą być też wykorzystywane do kierowania strumienia bezpośrednio na twarz kierowcy i siedzącego obok pasażera. Przy wyższych prędkościach jazdy, przewietrzanie jest intensywne i odbywa się w sposób bezprzeciągowy, dzięki wywietrznikom umieszczonym w słupkach tylnych. Oddzielne otwory umożliwiają kierowanie strumienia powietrza w dolną część nadwozia. Dwie dźwigienki pozwalają na całkowite odcięcie dopływu powietrza do wnętrza lub skierowania go na szybę czy w kierunku podłogi. W końcowej fazie ruchu powodują włączenie wydajnej dmuchawy, która ma tylko jedną szybkość i bardzo głośno pracuje.

Zimowa eksploatacja pozwoliła stwierdzić, że skuteczność ogrzewania jest bardzo wysoka. Reguluje się ją za pośrednictwem zaworu wodnego, którego pokrętło umożliwia dokładny wybór temperatury.

OŚWIETLENIE

Cztery okrągłe reflektory, o średnicy 140 mm, ze zwykłymi żarówkami, zapewniają dobre oświetlenie jezdni przy korzystaniu z długich świateł. Po przejściu na światła mijania następuje zdecydowany spadek jakości oświetlenia. Ponadto miękkość zawieszenia sprawia, że zasięg reflektorów zmienia się w zależności od obciążenia. Oceniamy, że obecny system oświetlenia jezdni ustępuje (szczególnie przy korzystaniu ze świateł mijania!) rozwiązaniu poprzedniemu, z prostokątnymi reflektorami, tym bardziej, że miały one możliwość szybkiej regulacji pochylenia strumienia światła.

Przednie światła pozycyjne oraz kierunkowskazy, umieszczone są nisko w zderzaku, co przyczynia się do ich szybkiego zanieczyszczania.

Wysoko oceniamy oświetlenie tylnej części pojazdu. Pod wspólnym kloszem o dużej powierzchni, zgrupowane są światła pozycyjne, kierunkowskazów, hamowania, cofania, oraz dodatkowe - przeciwmgłowe. Te ostatnie są włączane oddzielnym przyciskiem. Brakuje jednak kontroli sygnalizującej ich świecenie.

Po wyjęciu kluczyka ze stacyjki żadne światła nie gasną. Sygnał świetlny działa dopiero po włączeniu świateł pozycyjnych. Wnętrze pojazdu oświetlane jest dwoma lampkami, umieszczonymi nad drzwiami przednimi i włączanymi samoczynnie po ich otwarciu lub po przechyleniu oprawy lampki. Brak jest oświetlenia schowka podręcznego, bagażnika oraz przedziału silnika.

PROWADZENIE, KOMFORT JAZDY, OGUMIENIE

Na suchej jezdni, nawet przy silnym wietrze, stateczność kierunkowa pojazdu nie budzi zastrzeżeń. Sytuacja się pogarsza, jeśli podróżujemy po mokrej nawierzchni, bowiem bardzo drobna rzeźba bieżnika nie pozwala na szybkie odprowadzenie wody z miejsca styku opony z jezdnią. Samochód jest wyraźnie podsterowny i wymaga użycia znacznej siły na kierownicy zarówno przy wchodzeniu w zakręt, jak i jego pokonywaniu. Jeśli na łuku gwałtownie zmniejszymy nacisk na pedał przyspieszenia, pojazd zachowuje się bez zastrzeżeń i jedynie tył samochodu jak gdyby stara się wysunąć na zewnątrz zakrętu. Przy bardzo szybkim pokonywaniu łuków, występują duże przechyły nadwozia, które w skrajnych przypadkach powodują znaczne odciążenie wewnętrznego, przedniego koła i w konsekwencji jego poślizg oraz przerwanie przekazywania napędu. Faktem jest, że do zerwania przyczepności w znacznym stopniu przyczynia się jakość ogumienia. Opony mają bieżnik wąski oraz stosunkowo twardy. Ich boki na obrzeżach są wzmocnione, co częściowo zabezpiecza je przed uszkodzeniem wskutek ocierania o krawężniki.

Zawieszenie dobrze wybiera nierówności jezdni, a ponieważ zastosowano potężną osłonę dolnej części silnika oraz zbiornika paliwa - możemy bez większych obaw jeździć po złych drogach.

Miękkość zawieszenia, stosunkowo przestronne wnętrze o szerokości 134 cm oraz wygodne fotele - dodatnio wpływają na komfort jazdy. Amortyzatory mają prawidłowo dobraną siłę tłumienia i nie pozwalają na nadmierne rozkołysanie się pojazdu. Bardzo skromna izolacja akustyczna nadwozia sprawia, że do wnętrza przedostają się odgłosy pracującego zawieszenia, amortyzatorów i przy dłuższej, szybkiej jeź-dzie stają się uciążliwe.

HAŁAŚLIWOŚĆ

Z zewnątrz praca silnika jest bardzo mało słyszalna, nawet jeśli stoimy blisko pojazdu. Po zwiększeniu obrotów słychać charakterystyczny gwizd, wydawany głównie przez duże łopatki nieodłączalnego wentylatora. We wnętrzu hałas jest znaczny już przy prędkości powyżej 80 km/h na biegu bezpośrednim. Dokładne wartości natężenia hałasu podajemy na wykresie. Kształt nadwozia sprawia, że stosunkowo mały wpływ na ogólny poziom hałasu ma opór powietrza, a główną przyczyną jego uciążliwości jest niedostateczne wytłumienie wnętrza. Z tego powodu, przy wyższych prędkościach jazdy jest np. bardzo słyszalna praca tłumika wydechu, który wykazuje tendencję do zjawisk rezonansowych.

BEZPIECZEŃSTWO JAZDY

Dacia jest zaprojektowana z zachowaniem wymogów utrzymania kontrolowanych stref zgniotu, tzn. stosunkowo łatwo odkształcalnej części przedniej i tylnej oraz sztywnej części pasażerskiej. Statyczne pasy bezpieczeństwa - tylko dla siedzeń przednich - można łatwo zakładać i zdejmować, lecz znacznie krępują one swobodę ruchów. W oparciach siedzeń przednich są otwory do mocowania zagłówków, niestety nie wchodzą one w skład wyposażenia standardowego.

W przypadku zderzenia, bardzo niebezpieczna dla nóg osób siedzących na przednich fotelach będzie też sztywna półka pod deską rozdzielczą.

Kolumna kierownicy jest typu bezpiecznego, łamana. Klamki zewnętrzne, wystające poza obrys drzwi, mogą być przyczyną obrażeń uczestników ruchu.

HAMULCE

Jednoobwodowy układ tarczowo-bębnowy, bez wspomagania, jest wystarczająco skuteczny, przy czym pedał hamulca jest nadspodziewanie miękki. Hamulec ręczny może być z powodzeniem wykorzystywany w sytuacjach awaryjnych. Szczęki nie mają mechanizmu samoregulacji i konieczność okresowej korekty ich położenia wydaje się być anachronizmem. Regulacja naciągu linek hamulca ręcznego jest bardzo łatwa.

OSIĄGI

Biorąc pod uwagę pojemność silnika oraz masę pojazdu, są one co najwyżej dostateczne. Niska jest zarówno rzeczywista prędkość maksymalna 122,4 km/h, jak i przyspieszenia. Pozytywnie natomiast oceniamy elastyczność silnika. Na biegu bezpośrednim można bez obaw jeździć już od około 45 km/h.

ZUŻYCIE PALIWA I OLEJU

Silnik wymaga długiego okresu docierania, co wywiera wpływ na zużycie paliwa. Przykładowo średnie zużycie z pierwszych 10 200 kilometrów wyniosło 9,7 l/100 km. W tym czasie, przy szybkich jazdach na trasach o długości około 300 km, zużycie, przy średniej prędkości 83 km/h, wynosiło 8,97 l/100 km. Później przy bardzo szybkiej jeździe, z przeciętną 92 km/h, zużycie wyniosło 9,77 l/100 km. Jazdy typowo miejskie dały wynik 8,3-11,0 l/100 km, a zużycie zimą w znacznej mierze uzależnione było od stopnia przysłonięcia chłodnicy - co z powodu braku wskaźnika temperatury zawsze wiązało się z ryzykiem zagotowania płynu. W okresach pomiędzy wymianami, dolewaliśmy średnio 0,3 l oleju na każde 1000 km.

WYKOŃCZENIE

Pojazd jest niestarannie, a w niektórych elementach mało estetycznie wykończony. Nierówne i na ogół bardzo duże są np. szczeliny pomiędzy sąsiadującymi elementami nadwozia, luźno zwisają pod zderzakiem przewody doprowadzające prąd do świateł postojowych i kierunkowskazów, podobnie jest we wnętrzu, gdzie na wielu złączach konektorowych brak koszulek, niektóre końce przewodów leżą lub wiszą swobodnie itp. Negatywne wrażenie sprawia także gumowa wykładzina podłogowa, nieestetycznie ułożona i umocowana. Ponadto po kilkuset kilometrach stwierdziliśmy , że śruby mocujące tak ważne elementy jak zaciski hamulców czy amortyzatory, wymagały dokręcenia o ponad 3 pełne obroty.

Zdjęcie

Dacia 1310 (1980) /Dacia

TRWAŁOŚĆ, SIEĆ SERWISOWA

Niestaranny montaż spowodował, że już po 82 km jazdy trzeba było wymienić prawy przegub napędowy. Później posłuszeństwa odmówiły dwa amortyzatory, które utraciły zdolność tłumienia, a ponadto łożyska prawego przedniego koła, lewy przegub napędowy, wszystkie żarówki świateł głównych, membrana pompy paliwa, cewka zapłonowa oraz cały komplet świec zapłonowych (po 11 tysiącach km). Dwukrotnie czyszczone były blokujące zaciski hamulcowe kół przednich. Tyleż razy regulowana była geometria zawieszenia. Wszystkie koła wymagały dodatkowego wyważenia. Wiele drobnych czynności wykonaliśmy, poza serwisem, jak np. dokręcenie odpadających zamków i klamek.

Po niecałych czterech miesiącach eksploatacji rdza w znacznym stopniu pokryła powierzchnię zderzaka przedniego, ozdobnych kołpaków kół oraz dwóch odbłyśników reflektorów. Ponadto rdzawe naloty pojawiły się na większości elementów ozdobnych.

Wymienione usterki wskazują, że pojazd w początkowym okresie eksploatacji wymaga szczególnie troskliwej opieki. Tymczasem liczba stacji zajmujących się obsługą ciągle jest niewielka, a i z zaopatrzeniem w części bywają kłopoty. Dia użytkowników dodatkowy problem stwarza limitowanie zakupów paliwa, przez co w okresie gwarancji uzyskują oni niewielkie przebiegi i wiele usterek prawdopodobnie ujawni się dopiero w późniejszym okresie eksploatacji.

WARUNKI SPRZEDAŻY, PODSUMOWANIE

Dacie 1310 p oferowane są najczęściej jako zamienniki Polskich Fiatów 125p i Polonezów. Ponadto niewielka część rozprowadzana jest w ramach tzw. sprzedaży sterowanej na asygnaty oraz przeznaczona do realizacji zaległych zobowiązań dewizowych. Różnica w asortymencie części zamiennych między Dacią 1300 a 1310 p obejmuje kilkadziesiąt pozycji, przy czym tych najbardziej się liczących jak np. światła, zderzaki, koła kierownicy itp. jest kilkanaście - co jednak powoduje konieczność poszerzenia asortymentu sprzedaży i dodatkowe kłopoty w obrocie i zaopatrzeniu. Skoro jednak zdecydowaliśmy się na import pojazdu w omawianej wersji, a negocjacje na temat dalszych dostaw są w toku, zamówmy przynajmniej Dacie ze skuteczniejszymi owalnymi reflektorami. Ponadto należałoby zaostrzyć wymogi odbioru jakościowego pojazdów u producenta oraz wzmóc dozór nad obsługą przedsprzedażną.

Pożądane jest też opracowanie nowej instrukcji użytkowania zawierającej m.in. komplet danych regulacyjnych. Powinna być ona wydana na lepszym papierze i z czytelniejszymi schematami.

Kompleksowe rozwiązanie omawianych spraw być może przywróciłoby opinię o Dacii jako samochodzie trwałym i niezawodnym.

ZALETY

  • duża elastyczność silnika,
  • wysoki komfort jazdy,
  • obszerny bagażnik o regularnych kształtach, niska ściana tylna ułatwia załadunek,
  • zabezpieczenie rozrusznika przed przypadkowym włączeniem przy pracującym silniku.


WADY

  • niestaranne wykończenie pojazdu,
  • mała odporność na korozję,
  • duża zmiana intensywności oświetlenia.


Bogusław Suchecki

PODSTAWOWE DANE TECHNICZNE

Silnik: 4-cylindrowy, czterosuwowy, rzędowy, umieszczony podłużnie przed osią przednią. Pojemność skokowa 1289 cm3, średnica cylindra x skok tłoka - 73 x 77 [mm]. Stopień sprężania 8,5:1. Moc max wg DIN 39,74 kW (54 KM) przy 5250 obr/min. Moment max 89,3 Nm (9,1 kGm) przy 3000 obr/min. Luz zaworów przy zimnym silniku: ssący 0,15 mm, wydechowy 0,20 mm. Obroty biegu jałowego 750-800 obr/min.

Zapłon: bateryjny o kolejności 1-3-4-2. Statyczny kąt wyprzedzenia zapłonu 0±1° przed ZZ. Odstęp styków przerywacza 0,4-0,5 mm. Świece zapłonowe z gwintem M14 o wartości cieplnej 175 wg skali Boscha, odstęp pomiędzy elektrodami 0,6-0,7 mm.

Układ chłodzenia: cieczowy, zamknięty, o pojemności 5 l z pompą cieczy i termostatem.

Instalacja elektryczna: 12 V, akumulator o pojemności 45 Ah lub 70 Ah, alternator o mocy 500 W.

Sprzęgło: jednotarczowe, suche, sterowane mechanicznie za pomocą cięgła giętkiego. Jałowy ruch mierzony na dźwigni wyłączającej - 2,5 mm.

Skrzynia biegów: całkowicie synchronizowana o 4 przełożeniach do jazdy w przód i 1 biegu wstecznym. Wartości przełożeń 3,615; 2,263; 1,480; 1,032; bieg wsteczny 3,076. Przełożenie przekładni głównej 3,77.

Zawieszenie kół: przednich - na wahaczach poprzecznych nierównej długości, sprężynach śrubowych i amortyzatorach teleskopowych. Stabilizator przechyłu. Koła tylnej osi - zawieszone na sztywnej osi z drążkami prowadzącymi i trójkątem ustalającym. Sprężyny śrubowe i amortyzatory teleskopowe, stabilizator przechyłu.

Koła: tarczowe, stalowe, mocowane trój-punktowo o wym. 4x13. ogumienie 155 SR 13, ciśnienie w kołach osi przedniej 0,16 MPa (1,6 kG/cm2), osi tylnej 0,18 MPa (1,8 kG/cm2).

Układ kierowniczy: mechanizm kierowniczy zębatkowy o przełożeniu 20:1. Ilość obrotów koła kierownicy od oporu do oporu 3,5.

Hamulce: jednoobwodowy układ mieszany, z przodu hamulce tarczowe z siodłami pływającymi o średnicy tarcz 228 mm, z tyłu bębnowe o średnicy bębnów 180 mm. W układzie hamulców kół tylnych regulator siły hamowania sterowany obciążeniem osi tylnej.

Wymiary: długość x szerokość x wysokość (bez obciążania) 4348 x 1636 x 1435 mm.

Zbiornik paliwa: pojemność 45 l, umieszczony za osią kół tylnych.

Masa pojazdu: 960 kg, masa całkowita: 1435 kg

Artykuł pochodzi z kategorii: "Motor" z przeszłości

Zobacz również