Peugeot 405 - Samochód Roku

Wtorek, 15 lipca 2014 (15:00)
Ten artykuł możesz przeczytać również w wersji mobilnej »

W "Motorze" nr 2 z 10 stycznia 1988 roku - prezentacja Peugeota 405, nagrodzonego europejskim tytułem Samochodu Roku.

Zdjęcie

Peugeot 405 - na pozór samochód o raczej tradycyjnej sylwetce, mimo to mający doskonałe własności aerodynamiczne. /Peugeot
Peugeot 405 - na pozór samochód o raczej tradycyjnej sylwetce, mimo to mający doskonałe własności aerodynamiczne.
/Peugeot

Wielokrotnie już zdarzało się, że któraś z wytwórni wypuszczając kolejne różniące się pojemnością skokową modele odnosi w przypadku każdego z nich duży sukces rynkowy, podczas gdy inny producent, również bardzo starający się o względy publiczności, kilka razy z rzędu "nie trafia w tarczę" i kontentować się musi dalekim miejscem na liście pojazdów znajdujących nabywcę.

Do pierwszej grupy wytwórców należy niewątpliwie Peugeot, który w roku 1983 wprowadził na rynek model 205. Od tej pory trwa nieprzerwane pasmo sukcesów tego samochodu bijącego wszelkie rekordy sprzedaży, zarówno w wersji benzynowej, jak i z silnikiem wysokoprężnym. Nadwozie modelu 205 opracowane było, zgodnie z tradycją firmy, w Turynie, w centrum stylizacyjnym Pininfarina. Pewne charakterystyczne cechy nadwozia, zwłaszcza jego przedniej części, Peugeot usiłuje z dobrym skutkiem przenieść na inne modele. Ostatnim z nich jest, od niedawna w sprzedaży, samochód 405. Może on poszczycić się przyznanym ostatnio tytułem "samochodu roku". Przyjrzyjmy się temu pojazdowi stanowiącemu przykład, jak należy konstruować duży samochód tzw. średniej klasy.

Reklama

Zdjęcie

"Motor" nr 2 z 10 stycznia 1988 roku /Motor

Zdjęcie

W modelu z silnikiem 16-zaworowym nie zabrakło spoilera, lecz wydaje się on dodatkiem nie bardzo pasującym do spokojnej sylwetki samochodu. /Peugeot
W modelu z silnikiem 16-zaworowym nie zabrakło spoilera, lecz wydaje się on dodatkiem nie bardzo pasującym do spokojnej sylwetki samochodu.
/Peugeot

Okazuje się, że można uzyskać dobre warunki opływu powietrza nie uciekając się do kształtu kropli ani też nie upodobniając nadwozia do kadłuba samolotu. Wystarcza staranne opracowywanie sylwetki i częste kontrolowanie tych wysiłków w tunelu aerodynamicznym. Pininfarina nie miał z tym zresztą trudności, gdyż dysponuje własnym tunelem. Wyniki? Peugeot 405 legitymuje się współczynnikiem Cx 0,29-0,31 zależnie od szerokości opon i gabarytów silnika, czyli warunków przepływu powietrza przez komorę.

Jest to samochód duży, jego długość całkowita wynosi 4,41 m, a rozstaw osi aż 2,67 m. Przy takim założeniu nie ma kłopotów z zapewnieniem miejsca zarówno na przednim, jak i tylnym siedzeniu, ponieważ silnik umieszczony jest poprzecznie. Pojazd pozwala więc wygodnie przewozić pięć dorosłych osób. Przy całkowicie do tyłu odsuniętym fotelu kierowcy odległość między oparciem tego fotela a siedzeniem tylnym wynosi jeszcze 23 cm. Zakres ruchu siedzenia przedniego jest imponujący - aż 20 cm, co w połączeniu z przestawialną kierownicą pozwala uzyskać optymalne warunki prowadzenia zarówno osobom niskim, jak i wysokim. Gorzej natomiast przedstawia się sprawa z widocznością. Jest ona doskonała, ale kierowcy trudno określić, gdzie właściwie kończy się przód samochodu, gdyż opadająca linia maski pozbawia go "celownika".

Szkoda, że konstruktorzy nie zdecydowali się na wprowadzenie rozkładanego siedzenia tylnego - takie rozwiązanie coraz częściej spotyka się również w nadwoziach typu kareta. Poprzestano jedynie na typowym dla nowych pojazdów tej klasy otworze w oparciu siedzenia, umożliwiającym przewożenie długich przedmiotów, przede wszystkim nart.

Zdjęcie

Miejsce kierowcy w modelu z silnikiem sportowym. /Peugeot
Miejsce kierowcy w modelu z silnikiem sportowym.
/Peugeot

Zdjęcie

Rysunek anatomiczny samochodu. Zbiornik paliwa o pojemności 70 dm3 zlokalizowano pod siedzeniem tylnym. /Motor
Rysunek anatomiczny samochodu. Zbiornik paliwa o pojemności 70 dm3 zlokalizowano pod siedzeniem tylnym.
/Motor

Zdjęcie

Od połowy 1988 roku Peugeot 405 produkowany będzie również w wersji kombi. /Peugeot
Od połowy 1988 roku Peugeot 405 produkowany będzie również w wersji kombi.
/Peugeot

Podkreślić natomiast należy niezwykle regularne kształty bagażnika. Wynika to z faktu, że wzorem innych modeli Peugeota koło zapasowe umieszczone jest pod podłogą bagażnika, zaś zawieszenie kół tylnych - na krótkich wahaczach podłużnych działających na drążki skrętne i pochylone amortyzatory - zajmuje bardzo mało miejsca. Umieszczanie koła pod bagażnikiem spotykane jest często w wozach francuskich i trudno odmówić temu rozwiązaniu wielkiej zalety - nie trzeba opróżniać bagażnika w przypadku przebicia opony.

Peugeot 405 ma całą gamę silników czterocylindrowych, z których najważniejsze to benzynowa jednostka napędowa o pojemności 1,6 cm3, silnik wysokoprężny 1,9, a także benzynowy silnik o tej właśnie pojemności i sportowej charakterystyce wynikającej między innymi z zastosowania czterech zaworów na cylinder. Silniki benzynowe odznaczają się dużym zakresem obrotów; przykładowo jednostka 1,6 dm3 ma moc maksymalną 53 kW przy 5600 obr/min. W silniku sportowym natomiast 116 kW uzyskiwane jest przy obrotach o 500 wyższych.

Uznanie przeciętnego użytkownika wzbudzi niewątpliwie fakt, że w silniku 1,6 moment maksymalny 132 Nm występuje przy zaledwie 2600 obr/min. W jednostce sportowej moment jest wprawdzie wyższy - 177 Nm, lecz prędkość obrotowa odpowiadająca maksimum momentu wynosi już 5000 obr/min. Dzięki temu, że silniki mają zarówno głowice, jak i kadłuby wykonane z lekkiego stopu, udało się uzyskać bardzo małą masę pojazdu - model 1,6 SR w stanie gotowym do drogi waży zaledwie 950 kg, a można by wymienić liczne samochody tej grupy ważące ponad 100 kg więcej.

Peugeot 405 (1987–1996)

liczba zdjęć: 9

Na uwagę zasługuje wyjątkowo niski zużycie paliwa obu modeli benzynowych, z których mniejszy uzyskuje prędkość maksymalną 180 km/h, model sportowy zaś 220 km/h. Otóż przy prędkości 120/h zużywają one odpowiednio 6,9 i 8,0 dm3/100 km, przy 90 km/h tylko 5,5 i 6,5 dm3/100 km. Mała masa pojazdów w połączeniu z dobrymi silnikami to doskonałe przyspieszenie - mniejszy silnik pozwala rozpędzić samochód do prędkości 100 km w czasie 11,4 sek., silnik sportowy dokonuje tego w czasie o 3 sek. krótszym.

Używany Peugeot 406 (1995-2004)

Stary, ale jary – to określenie świetnie pasuje do 406. Dzięki solidnej blacharce i trwałym dieslom nie wybiera się jeszcze na emeryturę. czytaj więcej

Peugeot 405 wybrany został samochodem roku również i za bardzo dobre trzymanie się drogi. Zarówno na nawierzchniach suchych jak i o małej przyczepności pojazd wykazuje umiarkowany stopień podsterowności, nagłe cofnięcie pedału przyspieszenia w zakręcie nie grozi utratą stateczności. Mechanizm kierowniczy wymaga niewielu obrotów od oporu do oporu, co zachęca do sportowej jazdy. Werdykt dziennikarzy zachodnich wydaje się więc słuszny. Peugeot znajduje się w wyraźnym natarciu. Ciekawe, jak przyjęty zostanie największy samochód tej firmy - 605, który ukazać ma się w 1988 roku, również przednim napędem. Czyżby znowu miał nastąpić "strzał w dziesiątkę"?

Tomasz Sobiecki

W "Motorze" nr 42 z 7 grudnia 1991 roku prezentacja Peugeota 106

W "Motorze" nr 2 z 8 stycznia 1977 roku - prezentacja nowego Peugeota 305

Artykuł pochodzi z kategorii: "Motor" z przeszłości

Zobacz również

  • Klientom stacji BP sprzyja szczęście

    Znamy już zwycięzców wakacyjnej loterii BP. Nagrody główne, czyli samochody Fiat 500X, odebrały Pani Katarzyna i Pani Weronika. Uroczyste przekazanie aut odbyło się na stacji BP w Krakowie. więcej