WAZ 2105, czyli Łada 1300 S

Środa, 20 listopada 2013 (17:30)
Ten artykuł możesz przeczytać również w wersji mobilnej »

W "Motorze" nr 31 z 7 listopada 1982 roku - badanie drogowe Łady 1300 S.

Zdjęcie

Łada 2105 /Łada
Łada 2105
/Łada

Zdjęcie

"Motor" 31/1982 /Motor
"Motor" 31/1982
/Motor

Historia samochodów Łada jest tylko o rok dłuższa od historii Polskiego Fiata 125p. W 1966 roku Związek Radziecki podpisał kontrakt licencyjny z Fiatem, dotyczący budowy całkowicie nowej fabryki samochodów osobowych w Togliatti. Trzy lata później taśmę produkcyjną opuściły pierwsze egzemplarze samochodu WAZ 2101 znanego u nas jako Lada 1200. Następnie gama modelowa została powiększona o kombi 2102, odmianę z silnikiem 1300 ccm, czyli Ładę 21011, a także o sprowadzane do nas modele 2103 i 21061 noszące eksportowe oznaczenia Łada 1500 i 1500 S, jak również model 2106 z silnikiem 1600 ccm znany u nas jako Żiguli 1600.

Obecnie na nasz rynek trafia kolejny model - 2105, czyli Łada 1300 S, często nazywana też Łada-Nova. Różni się ona znacznie od swych poprzedniczek.

Reklama

Jeśli chodzi o wygląd zewnętrzny, rzuca się w oczy przede wszystkim inne ukształtowanie przednich reflektorów. Obecnie są one prostokątne i wespół z kierunkowskazami zostały harmonijnie zgrupowane pod wspólnymi szkłami. Sylwetka wozu stała się przez to optycznie niższa. Dużo większe w porównaniu z dotychczasowymi są też lampy tylne. W ich zestawie znajdują się między innymi silne światła cofania oraz dodatkowe światła przeciwmgłowe. Uwagę zwracają też nowe zderzaki - stalowe, z elastyczną listwą na całej długości i plastykowymi nakładkami na końcach.

Zmianie uległy krzywizny oraz przetłoczenia niektórych elementów nadwozia. Pas przedni w dolnej części ma kształt spoliera, natomiast z drzwi oraz błotników zniknęły metalowe listwy ozdobne, pod którymi w modelach poprzednich bardzo często tworzyły się ogniska korozji. Na progu pozostała natomiast ozdobna listwa z tworzywa sztucznego w kolorze czarnym. W tej samej tonacji pomalowane są górne oraz boczne obramowania szyb okiennych, które wespół z czarnymi ramionami wycieraków oraz wywietrznikami stanowią spokojny akcent kolorystyczny dla każdej barwy lakieru nadwoziowego. Z innych zmian zewnętrznych pojazdu na uwagę zasługują zagłębione klamki w tylnych i przednich drzwiach. Zgodnie ze światową tendencją, zdecydowano się też na wyeliminowanie okienek uchylnych w drzwiach przednich pojazdu oraz wprowadzono lusterka zewnętrzne z możliwością regulacji z miejsca kierowcy.

Wnętrze pojazdu 

Uwagę zwraca przede wszystkim inne ukształtowanie tablicy wskaźników. Ograniczono liczbę urządzeń kontrolnych. Zdecydowano się między innymi na wyeliminowanie wskaźnika ciśnienia oleju, ładowania akumulatora (amperomierza) oraz obrotomierza i zegara. Funkcję dwóch pierwszych wskaźników przejęły lampki kontrolne informujące użytkownika tylko o przekroczeniu stanów granicznych, natomiast amperomierz został zastąpiony innym, chyba pożyteczniejszym, urządzeniem - wskaźnikiem napięcia w instalacji elektrycznej pojazdu. Zapewne będzie on bardzo przydatny w zimie do oceny stanu technicznego akumulatora i układu rozruchowego.

Zmiana układu

W "Motorze" numer 29 z 20 lipca 1986 roku - prezentacja nowego Moskwicza 2141. czytaj więcej

Oprócz wymienionych na tablicy wskaźników znajdują się też lampki ostrzegawcze sygnalizujące zaciągnięcie hamulca ręcznego, włączenie tylnych świateł przeciwmgłowych oraz zbyt niski poziom płynu hamulcowego w zbiorniczkach. Jedna kontrolka nie jest wykorzystana. Aż się prosi, aby sygnalizowała ona pracę urządzenia rozruchowego, tym bardziej, że w blasze oporowej końcówki cięgła znajduje się odpowiedni otwór pod włącznik takiej lampki.

Większość wskaźników zgrupowana jest w dwóch okrągłych zespołach, przykrytych stożkowymi szybkami, które skutecznie eliminują możliwość powstania odblasków. To specjalne ukształtowanie powierzchni ma jednak też swoje wady: patrząc np. nieco z boku widzimy cyfry na skalach w postaci zniekształconej.

Fotele w Ładzie 1300S w stosunku do modelu poprzedniego mają kształty lepiej dopracowane pod względem anatomicznym. Zostały w nich m.in. podwyższone oparcia, co powinno poprawić komfort jazdy. Tapicerka w wersji sprowadzonej do kraju wykonana jest w całości z tworzywa sztucznego, które przeciwdziała dopływowi powietrza do opartych o fotek części ciała.

Zajmowanie miejsca we wnętrzu ułatwiają szeroko otwierające się drzwi. Oparcia foteli przednich mają mechanizm umożliwiający ich pochylanie w sposób skokowy oraz bezstopniowy pozwalający jeszcze dokładniej dobrać kąt pochylenia. Z tyłu jest wystarczająca ilość miejsca dla trzech szczupłych osób, a także dla ich nóg, bowiem nawet po maksymalnym przesunięciu foteli przednich do tyłu, odległość pomiędzy oparciem a krawędzią kanapy wynosi 17 cm.

Na chowanie różnych drobnych przedmiotów przewidziany jest obszerny schowek oraz półeczka pod prawą częścią tablicy wskaźników i na konsoli. Tapicerka drzwi przednich ma małe kieszenie, w których można umieścić mapy itp.

Oceniając wnętrze pojazdu ogólnie, nie sposób nie stwierdzić, iż jest ono bardziej spartańsko wyposażone niż w znanych u nas poprzednich modelach Łady. Niestety, taka jest tendencja światowa.

Zdjęcie

Łada 2105 /Motor

Pozycja za kierownicą

Siadając za kierownicą, mamy możliwość znacznego przesuwania fotela oraz pochylania jego oparcia, korzystając z typowych fiatowskich mechanizmów. Niejako tradycyjnie już dla pojazdów tej rodziny, po ustawieniu fotela umożliwiającego zajęcie wygodnej pozycji względem koła kierownicy i pedałów sterujących mamy kłopoty, jeśli przypniemy się pasami bezpieczeństwa i chcemy włączyć np. dmuchawę, czy światła. Bardzo odczuwalny jest wtedy brak bezwładnościowych pasów bezpieczeństwa.

Widoczność z miejsca kierowcy jest bardzo dobra, na co wpływ mają zarówno wąskie słupki przednie, jak i duża powierzchnia szyb. Nawet kierowca niskiego wzrostu nie powinien mieć kłopotów z parkowaniem czy poruszaniem się w gęstym ruchu, bowiem po zajęciu miejsca na stosunkowo wysokim fotelu, doskonale widać przednie naroża błotników, a dzięki szerokiej szybie tylnej łatwo można też obserwować co się dzieje za pojazdem. Zastrzeżenia może natomiast budzić samo koło kierownicy, które jest stosunkowo cienkie i śliskie.

Wołga po 30 tysiącach kilometrów

W "Motorze" nr 50 z 10 grudnia 1978 roku - raport z eksploatacji Wołgi GAZ-24 na dystansie 30 tys. km. czytaj więcej

Wprowadzając zmiany w wystroju wnętrza oraz rozmieszczeniu mechanizmów pomocniczych, włącznik zapłonu pozostawiono po lewej stronie kolumny kierownicy. Zdawać by się mogło, że jest to mało istotny drobiazg, niemniej większość z nas ma kłopoty z wkładaniem kluczyka lewą ręką, zwłaszcza przy słabym oświetleniu. Tymczasem po prawej stronie znajduje się włącznik świateł awaryjnych, łącznie z kontrolką działania, który z powodzeniem mógłby zająć miejsce włącznika zapłonu.

Silnik

Jest on zmodernizowanym wariantem jednostki napędowej znanej z modelu 21011. Stosunkowo krótki skok tłoków (66 mm) pozwala się domyślać, że jest to jednostką napędowa, która bez protestu znosi wysokie obroty.

Wprowadzając zmiany w silniku, konstruktorzy brali pod uwagę konieczność zmniejszenia zużycia paliwa oraz obniżenia hałasu towarzyszącego pracy jednostki napędowej. Cel pierwszy osiągnięto przez zastosowanie nowego gaźnika tak zwanym urządzeniem oszczędzającym OZON oraz aparatu zapłonowego, w którym jest nie tylko odśrodkowy lecz także i podciśnieniowy mechanizm regulacji kąta wyprzedzenia zapłonu.

Zastąpienie przekładni łańcuchowej przenoszącej napęd z wału korbowego na wał rozrządu paskiem zębatym przyczyniło się niewątpliwie do zmniejszenia hałasu jednostki napędowej. Podobny wpływ miało też zastąpienie dotychczasowej stalowej pokrywy zaworów inną, wykonaną ze stopu aluminium, która lepiej tłumi odgłosy pracy rozrządu. Zmieniono też uszczelkę pod głowicą. Wykonywana jest ona obecnie z materiału ograniczającego powstawanie rezonansów. W efekcie hałas towarzyszący pracy silnika w stosunku do jednostki poprzedniej został zmniejszony o około 3 decybele. Nawet użytkownik z mało wprawnym uchem bez trudu oceni, że silnik nowej Łady pracuje znacznie ciszej.

Uruchomienie zimnego silnika jest nieomal natychmiastowe, natomiast nawet gdy jest on gorący, pamiętać trzeba o wcześniejszym lekkim wciśnięciu pedału przyspieszenia.

Po otwarciu komory silnikowej rzuca się w oczy znaczna ilość miejsca wokół jednostki napędowej. Dostęp do poszczególnych układów i mechanizmów jest dobry, a w przypadku aparatu zapłonowego nawet bardzo dobry. Na wysoką ocenę zasługuje też umiejscowienie bezpieczników oraz przekaźników w jednym, łatwo dostępnym miejscu. Na przezroczystej pokrywie tej "centrali elektrycznej" naniesione są w trwały sposób symbole obwodów, które są zabezpieczone. Ułatwia to wyszukiwanie ewentualnych usterek w instalacji elektrycznej bez patrzenia do schematu.

Układ przeniesienia napędu

Sprzęgło ze sprężyną centralną, sterowane hydraulicznie wymaga użycia umiarkowanej siły przy rozłączaniu. Pozwala ono na płynne włączanie i rozłączanie napadu.

Dźwignia zmiany biegów tradycyjnie już wychodzi z tylnej pokrywy skrzyni biegów i pozwala na precyzyjne operowanie. Krótkie jej skoki umożliwiają szybkie zmiany przełożeń. Kłopoty może początkowo sprawić włączenie biegu wstecznego powiązane z koniecznością wcześniejszego wciśnięcia dźwigni. Ma to jednak tę zaletę, że uniemożliwia omyłkowe włączenie biegu wstecznego. Wydaje się. że dźwignia zmiany biegów jest nieco za bardzo wysunięta ku przodowi, odczuwać to mogą szczególnie kierowcy o krótkich rękach.

Zdjęcie

Łada 2105 /Łada

Wrażenia z jazd

Ogółem w czasie testu w miesiącu sierpniu, wrześniu oraz październiku przejechaliśmy nieco ponad 9 tysięcy kilometrów w różnych warunkach drogowych i atmosferycznych. Oto niektóre uwagi i spostrzeżenia.

  • Silnik pojazdu jest bardzo elastyczny, bez oporów ciągnie samochód w dolnym zakresie obrotów użytkowych. W praktyce łatwo jest silnik "przykręcić", gdyż bez trudu osiąga on obroty pozwalające poruszać się na pierwszym biegu z prędkością 60 km/h, a na drugim 80 km/h, gdy tymczasem producent zaleca nie przekraczać odpowiednio 40 i 60 km/h. Łatwość jazdy zarówno z prędkością minimalną, jak i maksymalną sprawia, że w pojeździe odczuwalny jest brak obrotomierza, który w znacznym stopniu ułatwiłby prawidłową eksploatację silnika.

    Z badań wynika jednoznacznie, iż pojazd, uwzględniając pojemność skokową silnika, pozwala na rozwinięcie dość wysokiej prędkości maksymalnej, legitymuje się dobrymi wartościami uzyskiwanych przyspieszeń i jest bardzo ekonomiczny w całym zakresie prędkości użytkowych. Ta właśnie cecha Łady 1300S pozwala jej rokować powodzenie na naszym rynku.

    Jakie były konkretne eksploatacyjne zużycia paliwa? Najniższe 6,91 l/100 km udało się nam uzyskać podczas pierwszego przejazdu pojazdem nie dotartym na trasie Białystok-Warszawa-Kielce przy przestrzeganiu zaleceń, aby nie przekraczać 90 km/h. Po dotarciu silnika, zarejestrowaliśmy kilka interesujących rezultatów. Przykładowo: Warszawa-Olsztyn-Lidzbark Warmiński-Olsztyn-Warszawa (567 km, trasa mało ruchliwa), jadąc z prędkością maksymalną 110-120 km/h samochód zużył średnio 7,83 l/100 km.

    Równie interesujące są wyniki uzyskiwane w jazdach typowo miejskich, podczas których zużycie wahało się od 7,44 do 10,3 l/100 km. Ogólnie można stwierdzić, że znaczny wpływ na średnie zużycie paliwa ma urządzenie oszczędzające odcinające całkowicie dopływ paliwa podczas jazdy rozpędem z zamkniętą przepustnicą.
     
  • Komfort obsługi i użytkowania - mamy tu na myśli również łatwość korzystania z poszczególnych urządzeń pojazdu ocenić trzeba jako wysoki .Na taka ocenę składa się ograniczenie do minimum czynności obsługowych, znaczne odstępy pomiędzy wymianami oleju w silniku, skrzyni biegów i przekładni głównej.

    Majsterkowiczów na pewno ucieszy fakt, że w nowej Ładzie mogą oni liczyć, niejako tradycyjnie już, na obszerny komplet narzędzi. Szkoda, że została z niego wyeliminowana korba rozruchowa, która stanowi cenną pomoc nie tylko przy zużytym akumulatorze, ale i przy regulacji zaworów, ustawianiu zapłonu. Użytkownicy popularnej u nas Łady 1500 mogą być nieco zawiedzeni komfortem jazdy, który z racji twardszego zawieszenia, uległ pewnemu obniżeniu. Jednak owo "twardsze zawieszenie" w połączeniu z oponami o zupełnie zmienionym bieżniku sprawiło, że Łada 1300S lepiej się prowadzi od swej poprzedniczki zarówno na łukach, jak i na mokrych nawierzchniach.
     
  • Przewietrzanie, ogrzewanie. Doprowadzanie powietrza do wnętrza odbywa się dwoma nawiewami umieszczonymi pod szybą przednią oraz dwoma dyszami bocznymi pozwalającymi na regulowanie kierunku przepływu strumienia. Ponadto jest możliwość kierowania powietrza w dolną część nadwozia, co jest możliwe po odchyleniu oddzielnej zasuwy. Przy większych prędkościach jazdy napływ powietrza do wnętrza jest dobry, jadąc wolniej możemy skorzystać z dmuchawy o dwóch prędkościach pracy. Wywietrzniki umieszczone w słupkach tylnych pozwalają na bezprzeciągową wentylację nadwozia.
     
  • Ogrzewanie wnętrza jest doskonałe. Zastrzeżenia nasze wzbudzał tylko brak możliwości dokładniejszego pokierowania pokaźnym strumieniem powietrza wydobywającym się z nawiewów przedniej szyby, które nie mogło zostać wykorzystane do szybkiego osuszenia szyby.
     
  • Bezpieczeństwo bierne w tym pojeździe jest dość wysokie, na co składa się zarówno nadwozie z łatwo odkształcalną częścią przednią i tylną, przy sztywnej części przeznaczonej dla pasażerów, jak i bezpieczna kolumna kierownicy, czy znakomite oświetlenie zewnętrzne. To ostatnie zapewniają prostokątne reflektory pojazdu wyposażone seryjnie w halogenowe żarówki. Efekt jest taki, że kierowca naprawdę widzi co się dzieje przed pojazdem, w tym też i po zmianie ze świateł drogowych na światła mijania.

    Równie wysoko oceniamy zblokowane lampy tylne o dużej powierzchni oszklonej, z silnymi światłami cofania oraz dodatkowymi światłami przeciwmgłowymi. Wycieraczki obejmują swoim działaniem prawie całą szybę, zostawiają jednak mały, niewytarty skrawek przy lewym słupku okiennym oraz nieco większy obszar w prawym, górnym rogu.
     
  • Prowadzenie się samochodu, kierowalność, skuteczność hamulców. Opony o nowej rzeźbie bieżnika zapewniają zdecydowanie lepszą przyczepność niż ogumienie znane z poprzednich modeli. Dzięki temu bez obaw jeździliśmy ze znacznymi prędkościami podczas opadów deszczu, na łukach dróg itp. Kierowcy przesiadający się z innych pojazdów, muszą się wszakże przyzwyczaić do znacznych przechyłów nadwozia przy pokonywaniu zakrętów oraz charakterystycznego zachowania się zawieszenia tylnego przy przejeżdżaniu przez przeszkody, tory tramwajowe, przejazdy kolejowe itp. Drążek Panharda zastosowany w zawieszeniu tylnym sprawia, że w takiej sytuacji tył pojazdu, jak gdyby, przestawia się w bok, co wymaga przyzwyczajenia. Operowanie kołem kierownicy wymaga przykładania mniejszej siły niż w modelu poprzednim, na co wpływ ma niewątpliwie zmienione ułożyskowanie przekładni kierowniczej.
     
  • Hamulce pojazdu są bardzo skuteczne i odporne na zmęczenie cieplne. Podciśnieniowy mechanizm wspomagania sprawia, iż siła potrzebna do ich uruchomienia jest niewielka. Zastrzeżenia można mieć jedynie do dość nagłego wzrostu efektu hamowania przy silniejszym naciśnięciu pedału. Układ hamulcowy jest dwuobwodowy mieszany, tzn. z przodu hamulce tarczowe, z tyłu bębnowe. Hamulec ręczny działa bardzo skutecznie.


Łada 2105

liczba zdjęć: 14

Przedmiotem badań był samochód Łada 1300 S, numer podwozia 224115, numer silnika 6041004, wybrany losowo i udostępniony przez PP Polmozbyt Białystok przy stanie licznika 00030 km. Po pierwszym przeglądzie gwarancyjnym, bez jakichkolwiek zmian nastawczo-regulacyjnych, przeprowadzono w Centrum Uczelniano-Przemysłowym Instytutu Pojazdów Samochodowych i Silników Spalinowych w Krakowie pomiary trakcyjne na przebiegu 5100-6000 km. Wszystkie pomiary trakcyjne wykonano przy obciążeniu pojazdu 2 osobami oraz niezbędną aparaturą pomiarowo-badawczą (łącznie około 200 kg). Pomiary przeprowadzono w okresie 24.09-29.09.1982 r .przy temperaturze otoczenia 15-20°C, ciśnieniu atmosferycznym 996-1007 hPa, wykorzystując następującą aparaturę pomiarową: piąte koło z głowicą rejestrującą TEL Hasler, przepływomierz Leidl-Schmitt, układ programująco-pomiarowy (wykonany w CUP), wagi pomostowe.

Zalety:

  • elastyczny, bardzo ekonomiczny silnik
  • bardzo dobre oświetlenie zewnętrzne, możliwość regulacji lusterka zewnętrznego bez konieczności opuszczania przedniej szyby pojazdu
  • seryjne stosowanie wskaźnika napięcia w instalacji elektrycznej pojazdu
  • wydajne ogrzewanie wnętrza
  • koło zapasowe umieszczone w sposob pozwalający na maksymalne wykorzystanie dużego bagażnika

 
Wady:

  • skromne zabezpieczenie antykorozyjne
  • brak obrotomierza oraz licznika przebiegów dziennych
  • niewystarczające umocowanie dywaników, brak możliwości szybkiej regulacji pochylenia reflektorów
  • niewyłączanie się świateł reflektorów po wyjęciu kluczyka ze stacyjki

 
Głośność zewnętrzna

  • strona lewa pojazdu 81 dB (A)
  • strona prawa pojazdu 81 dB (A)
  • głośność na biegu jałowym: przód 55 dB (A), tył 52 dB (A)

 
Prędkości minimalne/maksymalne na poszczególnych biegach

  • I: 4,5/38 km/h
  • II: 8,0/63 km/h
  • III: 14,0/103 km/h
  • IV: 18,5/136 km/h

 
Czas rozpędzania samochodu

  • 0-60 km/h: 8,2 s
  • 0-100 km/h: 13,4 s
  • 0-400 m: 20,8 s
  • 0-1000 m: 39,6 s

 
Niektóre dane techniczne Łady 1300 S:

Silnik: WAZ 2105, czterocylindrowy. czterosuwowy, benzynowy, gaźnikowy: średnica cylindra x skok tłoka (79 x 66 mm). Moc znamionowa wg DIN - 50,8 kW (69 KM) przy 5600 obr./min, maksymalny moment obrotowy - co najmniej 94 Nm przy 3400 obr./min; kierunek obracania się wału korbowego - prawy, minimalna prędkość obrotowa silniki na biegu jałowym - 850 - 900 obr./min. Stopień sprężania 8,5:1. Kolejność zapłonu 1-3-4-2. Wał korbowy podparty na pięciu łożyskach, wałek rozrządu w głowicy działający na dźwigienki zaworowe. Gaźnik - dwugardzielowy, opadowy z układem odsyłania gazów ze skrzyni korbowej, podgrzewany. Przeponowa pompa paliwa z filtrem siatkowym i dźwigienką ręcznego pompowania. Układ zapłonowy - akumulatorowy o napięciu znamionowym 12V, aparat zapłonowy z odśrodkowym i podciśnieniowym regulatorem wyprzedzenia zapłonu napędzany przez pomocniczy wałek napędowy, cewka zapłonowa bez rezystora dodatkowego, świece zapłonowe o wartości cieplnej 225 wg skali Boscha z gwintem M14 x 1,25 o długości części gwintowanej - 19 mm. Statyczny kąt wyprzedzenia zapłonu 5 -7° przed ZZ - ustawiany wg znaków na kole pasowym wału korbowego i na pokrywie mechanizmu rozrządu.

Sprzęgło - jednotarczowe, suche, z centralną sprężyną dociskową, sterowane hydraulicznie.

Skrzynia biegów - czterobiegowa, zsynchronizowane wszystkie biegi do jazdy w przód, dźwignia zmiany biegów w podłodze. Przełożenia na biegach: pierwszym - 3,67; drugim - 2,10; trzecim - 1,36; czwartym - 1,0; wstecznym - 3,53. Przekładnia główna stożkowa, hipoidaina o przełożeniu 4,1.

Zawieszenie przednie - niezależne, na wahaczach poprzecznych nierównej długości, ze sprężynami śrubowymi, teleskopowymi amortyzatorami hydraulicznymi podwójnego działania i stabilizatorem poprzecznym.

Zawieszenie tylne - zależne, na sprężynach śrubowych, z teleskopowymi amortyzatorami hydraulicznymi podwójnego działania, z czterema reakcyjnymi drążkami wzdłużnymi i jednym drążkiem poprzecznym (drążek Panharda).

Układ kierowniczy: przekładnia kierownicza - ślimak globoidalny i rolka na łożyskach kulkowych. Przełożenie - 16,4.

Kola - tarczowe, tłoczone, wymiar 5J x 13.

Opony - promieniowe, o wymiarach 175/70SR13 lub 165SR13.

Hamulce - hydrauliczne, dwuobwodowe, przedniotarczowe z samoczynną regulacją luzu, siodła z dwoma przeciwstawnymi cylinderkami, tylne - bębnowe z samonastawnymi szczękami hamulcowymi.

Akumulator - pojemność 55 Ah.

Alternator - max. prąd 45A przy 5000 obr./min.

Rozrusznik o mocy 1,3 kW.

Droga wybiegu z prędkości 50 km/h - 508 m

Bogusław Suchecki, "Motor" 31/1982

Artykuł pochodzi z kategorii: "Motor" z przeszłości

Więcej na temat:motor | Łada 2105 | samochody rosyjskie

Zobacz również