Mercedes W116 - 40 lat klasy S

Środa, 17 października 2012 (10:22)
Ten artykuł możesz przeczytać również w wersji mobilnej »

Jesień 1972 roku, salon samochodowy we Frankfurcie. Mercedes prezentuje nową generację flagowej limuzyny, a przy okazji - nowe jej imię. Od tej pory topowy model ze Stuttgartu będzie oficjalnie znany jako Klasa S.

Zdjęcie

W ciągu 8 lat wyprodukowano ponad 473 tys. egzemplarzy typoszeregu W116. /Mercedes
W ciągu 8 lat wyprodukowano ponad 473 tys. egzemplarzy typoszeregu W116.
/Mercedes
Litera "S" towarzyszyła Mercedesom od czasów przedwojennych, ale po raz pierwszy stała się symbolem całej linii modelowej. W 1993 roku nomenklaturę poszerzono o inne samochody z gamy producenta: Klasę C, Klasę E oraz Klasę G.

Seria W 116 zastąpiła modele typoszeregu W 108/109. Początkowo oferowano ją w trzech wersjach: 280 S, 280 SE oraz 350 SE. Odmiany 280 S i 280 SE były napędzane 2,8-litrową jednostką R6 o oznaczeniu M 110, znaną z W 114. Model 350 SE wprawiał w ruch 3,5-litrowy silnik V8 (M 116). Kilka miesięcy po debiucie do oferty dołączył większy motor V8 o pojemności 4,5 litra (M 117).

Reklama

W 1973 roku na rynku pojawiły się odmiany 450 SEL i 350 SEL z wydłużonym o 10 cm rozstawem osi (z 286,5 do 296,5 cm). Długość nadwozia wzrosła z 496 do 506 cm. Dodatkowe centymetry pozwoliły na zwiększenie ilości miejsca na nogi dla pasażerów tylnej kanapy. W 1974 roku wprowadzono także wersję 280 SEL.

W maju 1975 roku Mercedes-Benz zaprezentował model 450 SEL 6.9 - nowy okręt flagowy w gamie Klasy S. 6,9-litrowy silnik V8, opracowany na podstawie 6,3-litrowej jednostki z poprzednika, generował moc 210 kW (286 KM) i maksymalny moment obrotowy 549 Nm. Wyjątkowy komfort jazdy gwarantowało hydropneumatyczne tylne zawieszenie z układem samopoziomowania, dostępne po raz pierwszy w osobowym Mercedesie. Lista wyposażenia obejmowała również centralny zamek, klimatyzację i wycieraczki reflektorów. I choć 450 SEL 6.9 był ponad dwukrotnie droższy od wersji 350 SE, w ciągu 4,5 roku znalazł 7380 nabywców.

Mercedes klasy S (W116)

liczba zdjęć: 18

300 SD - diesel w klasie luksusowych limuzyn
W maju 1978 roku gama modelowa serii 116 poszerzyła się o kolejną wersję - 300 SD. Jej debiut stał się nie mniej spektakularny niż 450 SEL 6.9, mimo że oba modele znalazły się na przeciwnych krańcach oferty. Po raz pierwszy w historii samochodów tej klasy, klasa S napędzana była silnikiem wysokoprężnym. Pięciocylindrowa jednostka o pojemności 3 litrów, doskonale znana jako źródło napędu modelu 240 D 3.0 (59 kW/80 KM), po zaopatrzeniu w turbosprężarkę generowała moc 85 kW (115 KM).

Opracowanie tej niecodziennej wersji, dostępnej wyłącznie w USA i Kanadzie, stanowiło odpowiedź na zaostrzone normy zużycia paliwa w USA. Regulacje Corporate Average Fuel Economy, pomysł administracji prezydenta Cartera, wyznaczyły średnie zużycie paliwa dla całej gamy modeli danego producenta. Poprzez rozszerzenie oferty o wersje wysokoprężne możliwe było uzyskanie wyników poniżej ustawowego limitu.

Istotne osiągnięcia w dziedzinie bezpieczeństwa
W limuzynie W 116 po raz pierwszy zastosowano niezależne przednie zawieszenie z podwójnymi wahaczami i stabilizującymi drążkami skrętnymi, testowane wcześniej w prototypie C 111. Tylne zawieszenie oparte było na wahaczach wleczonych i odzwierciedlało konstrukcję stosowaną już z powodzeniem w modelach W 114/115 "Stroke Eight" oraz 350 SL (od 1971 roku).

Zdjęcie

Jednym z elementów poprawiających pasywne bezpieczeństwo była czteroramienna kierownica z miękkim wieńcem.
/Mercedes

Wraz z pierwszą generacją klasy S, Mercedes dokonał znaczącego postępu w dziedzinie bezpieczeństwa biernego. Zbiornik paliwa zamocowano nad tylną osią, zastosowano usztywnioną konstrukcję ramową dachu oraz wysokowytrzymałe wzmocnienia słupków i drzwi oraz miękkie okładziny deski rozdzielczej.

Specjalne deflektory wiatru na słupkach A pozwoliły na uzyskanie dobrej widoczności. Podczas deszczu odprowadzały one wodę, utrzymując boczne szyby w czystości. Zastosowano także narożne kierunkowskazy, dobrze widoczne nawet z boku, oraz szerokie tylne lampy. Ich żebrowany profil chronił przed zabrudzeniami.

Innowacyjny wówczas system zapobiegający blokowaniu kół podczas hamowania (ABS) oferowany był począwszy od jesieni 1978 roku. Opracowany we współpracy z Boschem, pozwalał zachować panowanie nad pojazdem nawet w sytuacji nagłego hamowania, poprawiając znacząco poziom aktywnego bezpieczeństwa.

Blisko pół miliona egzemplarzy Klasy S (W 116)
Następca pierwszej Klasy S - model W 126 - został zaprezentowany we wrześniu 1979 roku, podczas salonu samochodowego we Frankfurcie. Produkcję kolejnych wersji W 116 wygaszano pomiędzy kwietniem a wrześniem 1980 roku. Łącznie, wyprodukowano 473 035 egzemplarzy modelu. Ostatni poddany kontroli w Sindelfingen egzemplarz to 300 SD. Najbardziej popularny wariant - 280 SE - powstał w liczbie 150 593 szt. Dla porównania, 350 SEL wyprodukowano w liczbie 4 266 szt., a przeznaczony na rynek północnoamerykański 300 SD - 28 634 szt. 

Warto odnotować, że Klasa S została nagrodzona europejskim tytułem Samochodu Roku 1974.

msob, źródło: Mercedes

Artykuł pochodzi z kategorii: Na luzie

magazynauto.pl

Zobacz również

  • Cadillac Seville (1980) - odłączanie cylindrów

    W "Motorze" nr 47 z 22 listopada 1981 r. - prezentacja systemu odłączania cylindrów w siniku V8 Cadillaca Seville. Dziś to rozwiązanie spotyka się w wielu modelach samochodów, nie tylko... więcej